Ultraszybkie kompy przyszłości będą komputerami kwantowymi. Zasadę działania tej supermachiny opracował Innsbrucki fizyk.
Człowiek, który 6 października 2009 r. pałętał się przed wejściem do innsbruckiego Instytutu Optyki Kwantowej i Informacji Kwantowej (IQOQI), był reporterem radiowym. Przypadkiem wpadła mu w ręce lista z agencji informacyjnej Thomson Reuters, z której wynikało, że jeden z pracowników instytutu został wymieniony w grupie dwudziestu pięciu kandydatów do Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki. Dziennikarz chciał nagrać wywiad z tym wielkim naukowcem. Cóż to byłby za temat, gdyby udało mu się jako pierwszemu zrobić taki materiał!
Tymczasem wspomniany pracownik udał się właśnie spokojnie do dentysty. Gdy okazało się, że najbardziej prestiżową nagrodę naukową dostał jednak ktoś inny, reporter stracił zainteresowanie całą sprawą. Nie ma Nobla – nie ma wywiadu. Bo niby o co pytać?
Tego rodzaju przeżycia nie są dla ludzi pokroju Petera Zollera niczym nowym. Jego dziedzina jest – powiedzmy – niezbyt znana przeciętnym zjadaczom chleba. Jeżeli akurat nie nagłaśnia się jej w powiązaniu z czymś bardziej zrozumiałym dla ogółu, rozwija się cichutko bez udziału szerszej publiczności. Paradoksalnie to właśnie w tej dziedzinie odkrywa się najbardziej pasjonujące tajemnice najmniejszych elementów naszego świata i próbuje rozstrzygnąć wiele nierozwiązanych dotąd zagadek.
Peter Zoller jest dyrektorem naukowym grupy roboczej „optyka kwantowa i informacja kwantowa”, a już tylko to, że bierze się go pod uwagę jako kandydata do Nobla, uzmysławia nawet laikom jego pozycję w świecie nauki.
Pełna wersja tekstu znajduje się w sierpniowym wydaniu Red Bulletina.
Komentarze
Dodaj komentarz